abessijn

De abessijn behoort tot de oudste kattenrassen ter wereld. Hij heeft een unieke wilde “look” en doet qua uiterlijk denken aan een poema of een caracal. Ook zijn karakter is uniek. Hij is extravert, zeer nieuwsgierig en ondernemend en wil van alles het naadje van de kous weten. In een grote groep zal hij zich ongelukkig voelen: de abessijn is zeer gesteld op ruimte en vrijheid. Abessijnen zijn aanhankelijk en speels tot op hoge leeftijd maar behouden altijd hun onafhankelijkheid. Denk maar niet dat ze je ooit als “baas” zien. Ze vinden het de normaalste zaak van de wereld om overal bij betrokken te worden en alles te onderzoeken en de exemplaren die ons leven hebben gedeeld zagen dat heel ruim: zij vonden “mee-eten” met ons hun goed recht en verorberden zonder blikken of blozen zaken als drop, meloen, avocado, champignons, mosterd, gebakken aardappelen en sperziebonen. Werkelijk niets was hun te min of te gek. Ook “jonassen” met lakens die werden opgevouwen was een favoriete bezigheid, en we hebben zelfs een poes gehad die over de waslijn liep, als een volleerde koorddanseres. Als eigenaar van een abessijn moet je tegen een stootje kunnen, ze springen en klimmen overal op en kennen geen verschil tussen het “mijn en het dijn”. De abessijn is - op een enkele uitzondering na - geen schootkat. Hij bepaalt zelf wel wanneer hij knuffels en aandacht wil hebben en is bepaald niet zuinig in het uitdelen ervan. Het is een echte kat voor de liefhebber, die meestal een levenslange verslaving over houdt aan dit magnifieke ras!

Onze Finneman is een geweldige vertegenwoordiger van zijn ras. Hij is een zeer goed gespierde en elegante kater met een prachtige kleur en een fraaie ticking. Op de abessijnenspecial van de Neocat in januari 2007 werd hij zonder mankeren best in show. Zoals het een goede abessijn betaamt, is hij zeer inventief en intelligent. Hij gaat dolgraag naar buiten en heeft bedacht hoe hij het kattenluikje kan openen als het op slot zit: hij haakt een nagel in het rubberen tochtstripje om de rand en trekt het luikje dan naar binnen toe open. Hij kijkt graag naar Animal Planet en National Geografic. Als hij daar echter hele grote katten ziet zoals leeuwen of tijgers dan duikt hij in elkaar: alsof hij ziet of beseft dat deze dieren te groot zijn om te pakken. Vogels of vissen probeert hij tot achter het tv-scherm te volgen, maar haaien daarentegen vallen wat hem betreft ook in de categorie “te groot en eng”. Fin is geen schootkat, maar hij komt wel graag bij je op bed liggen om wat te kroelen. Zijn spinnertje is zo zacht dat je hem meer voelt dan hoort. Hij is gek met Ariel en de turkse dames (die hij braaf dekt als ze krols zijn, ook al is hij inmiddels een “je-weet-wel-kater”) en onze “ouwe Roos” wordt door hem zeer respectvol en liefdevol behandeld. Timur is wat Fin betreft een klein snotjochie waar hij van tijd tot tijd wel graag mee wil ravotten. We treffen beide mannen ook regelmatig broederlijk samen op bed aan, waar ze lekker liggen te soezen in het zonnetje: life is good!

Dit is onze Rosina van Delamber (op deze foto 16 jaar oud). Zij is de laatste van onze Delamber abessijnen en het laatste kitten dat we zelf gefokt hebben. Rosina is nog een abessijn van het type zoals je dat zo’n 20 jaar geleden nog veel zag al moeten we toegeven dat zij ook toen al voor een abessijn een behoorlijke stevige en compacte poes was. Als je haar vergelijkt met Fin dan zie je ook een wereld van verschil. Rosina is een robuuste kat en qua karakter behoorlijk eigenzinnig: als het haar niet aanstaat mept ze er vrolijk op los. De jongere generatie heeft dat al aan den lijve ondervonden en weet hoe ze met Rosina om moeten gaan. Er is één uitzondering: Finarfin! Ze heeft letterlijk nooit een poot naar hem uitgestoken. Alsof ze wilde zeggen: hé, jij bent hetzelfde als ik, jij mag blijven! Inmiddels mag iedereen bij haar in de buurt komen en we treffen haar regelmatig in haar mand samen met Nora en Ariël ligt vaak naast haar op de bank. Rosina heeft 3 grote hobby’s: je ‘s ochtends als ze je in bed komt begroeten in je neus bijten, eten en in de zomer buiten insecten vangen, daar is ze ook een ster in. Ook Rosina komt niet vaak op schoot liggen maar ‘s avonds komt ze altijd bij je liggen op de rand van de stoel. In tegenstelling tot Fin heeft Rosina een spingeluid dat enkele decibellen omvat. Telefoneren met Roos naast je hoofd is niet mogelijk, je verstaat er dan gewoon niets van! Inmiddels is Roos 16½ en we hopen dat we nog een aantal jaren van haar unieke gezelschap mogen genieten.